دلخوشی های کوچک

      درون یک کره ی برفی که روی میز تحریر پدرم قرار داشت ، یک پنگوئن بود که شال گردن راه راه سفید و قرمز به گردن داشت .
      وقتی کوچک بودم ، پدرم مرا روی پاهایش می نشاند ، دستش را دراز می کرد و کره ی برفی را بر می داشت . آن را واژگون می کرد و می گذاشت تا تمام برف در بالای آن جمع شود . 

     بعد دوباره به سرعت آن را واژگون می کرد . هر دو نفرمان بارش آرام برف در اطراف پنگوئن را تماشا می کردیم . در این حال با خودم فکر می کردم که پنگوئن آن جا - درون کره ی برفی - تنهاست و برایش نگران می شدم . وقتی این موضوع را به پدرم گفتم ، او گفت :
     - نگران نشو ، پنگوئن درون دنیای بی نقصی به دام افتاده و زندگی قشنگی دارد .

                                                                          آلیس سباد

     دوباره گل های زرد وطلایی آبشار طلایی از روی دیوارها سرک کشیدن
عمر کوتاهی دارن ،
        انگار فقط میان که بگن ؛
  یک سال دیگه هم گذشت و پرونده ی زندگیت به صفحه های آخرش نزدیک تر شد
پس از زندگیت لذت ببر و عاشق باش
                                       فرصت زیادی نداریم ...

           خدای عزیزم؛

در همین روزهای قشنگ بهاری ؛
     که بوی تازگی همه جا رو گرفته ،

              و همه چیز Refresh  شده ،  
        قلب ما رو هم از هر چه ناخالصی هست پاک کن ،
و به راستی حال  ما رو به بهترین حال  تبدیل کن ...