دلخوشی های کوچک

            به من گفتی :
                      " عادل باش "
               و من در اندیشه ام ،  درجستجوی معنای واژه ی ((عدالت)) در ذهن تو بودم...
            گفتی:
                         " نیمی از قلب تو برای من... ونیمی دیگر برای تو..."
           و من ...   چه ساده لوحانه
        ترا باور کردم ...  واندیشیدم تو هم در جستجوی عدالت هستی !
   اما...
      چه غریبانه بود
              لحظه ای که دیدم دیگر قلبی ندارم !
     ... چون تو این ساده اندیشی را غنیمت شمردی
                                             وتمام قلب مرا به یغما بردی ...
   ومن ...

        اکنون ...  بدون قلبی تپنده در سینه...
           تهی از عشقی سرشار
              به دنبال قلب گمشده ام می گردم...

   شاید که ترا بیابم ...

              با قلبم ...
          که ازگرمی دستان بی مهر تو
                                              منجمد شده....